Fabrika Kızı

Gün doğarken her sabah, bir kız geçer kapımdan

Köşeyi dönüp kaybolur, başı önde yorgunca

Fabrikada tütün sarar, sanki kendi içer gibi

Sararken de hayal kurar, bütün insanlar gibi

Bir evi olsun ister, bir de içmeyen kocası

Tanrı ne verirse geçinir gider, yeter ki mutlu olsun yuvası

Dışarıda bir yağmur başlar, yüreğinde derin sizi

Gözlerinden yaşlar akar, ağlar fabrika kızı

Oysa yatağında bile, bir gün uyku göremez

İhtiyar anası gibi, kadınlığını bilemez

Makineler diken gibi, batar her gün kalbine

Yün örecek elleri, her gün ekmek derdinde