Sorma

Yanaklarından öpmeye korkardım

Dudaklarının kenarlarına değerse diye

Avuçlarında bıraktım tütün kokan sakallarımı

Anlatması zor böyle şeyleri hatırlayınca

Aklım takılınca uykularda zehir oluyor zaten

Alıştım

Geceleri uyumakta işime gelmiyor aslında

Ama hatırlarım hatırımda kalan her şeyi kendimi zorlayınca

Tarçın gibi kokardı parmakları

Belki o da bilmezdi nasıl koktuğunu

Söyleyemedim neyin ne olduğunu

Kaldı gitti eski günlerin hatrında

Ağlaması zordu gözleri küçülene kadar

Küçülürse gözleri anlardım konuşmalarından

Gözündeki tek yaşına ömür vermek vardı be

Neyse işte, öyle kolay değil birden anlatmak

Öylesine omuzunda tüketmek birisinde hayatı

Özleyeceksin geçirdiğin onca güzel anıları

Ellerin kavuşunca bırakmayacaksın

Her fırsatta resim çizeceksin parmak uçlarınla ayaklarına

O güzel hayatın

Nerde kalmıştık

Öpmeye korkardım yanaklarından

Ya utanır da yüz çevirirse diye

Utanmasın diye şarkılar söyledim gerdanına sessizce

Ondandır omularımdan düşen düşünceler

O yüzden söylüyorum ya

Şarkıların arasında şiirler

Gün ağarınca boynum bükülür

Dalarım uzaklara gönlüm sıkılır

Sorma ne haldeyim

Sorma kederdeyim

Sorma yangınlardayım zaman zaman

Sorma utanırım

Sorma söyleyemem

Sorma nöbetlerdeyim başım duman

Ah bu yangın beni öldürüyor yavaş yavaş

Kor kor alevler yanıyor içimde

Aşkı beni kül ediyor

Kor kor alevler yanıyor içimde

Aşkı beni kül ediyor