Beyoğlunda Bir Öğle Vakti

Intro:

Sessizlik içime çökmüş, bir uyku gibi

Bütün sokaklarım beni unutuyor

Beyoğlu'nda bir öğle vakti, herkes kendisi gibi

Zaman bir çocuk gülüşü, içinde yaşlanan

Kaçışlarım beni hiç hiç saklamıyor

Beyoğlu'nda şu güneş uykumu gezdiriyor

Girdiğim sinemalar yalnızlığım oldu

Bilmeden beni sana üzüyor

Bindiğin o tramvay yüzünü unutmuş

Bilmeden beni sana benzetiyor

Her şey benden önce ben senden sonrayım

Ellerim bu değildi ki eskiden tanırdım kendimi

Kelimeler etime gömülmüş, bir bıçak gibi

Bütün gecikmelerim seni hatırlatıyor

Beyoğlu'nda dükkanlar artık en çok satanı çalıyor