Veda Busesi

Yorgun denizler usanmış fırtınadan, bense bir gemi ve kaybolmuşum

Kıyıları görünmez, fenerinde ışık, ay bile gizlenmiş, yıldızlar karanlık

Ne bir ses var, ne bir nefes aldırıyor, ayrılık yakın vuslat görünmüyor

Öncesi yok, sonrası yok sanki hepsi hayaldi

Bana sevgisi yok yokluğu çok ağır gelirdi

Kulağımda hala sesi, bir veda busesi

Bile bırakmadan gitti gidiş o gidiş

Küskün bu dallar kırılmış rüzgarlardan, bense filizlenmiş açacakken solmuşum

Baharı beklerken güze boğulmuş bir çiçek, gülümsemeler gibi o da solup gidecek

Ne bir umut ne ihtimal kar etmiyor, ayrılık yakın vuslat görünmüyor