Kadıköy

Bir akşam masası, iki kişiyiz sen ben

Gidiyorsun hiçbir şey söylemeden, birden

Kadıköy’de bir yağmurlu bahçeden

Yıllar külleniyor, izi kalıyor aşkın

Yüreğim kurtulsa da yangından, alevden

Yana yana kül olayım, unutup yine sevdalanayım

Geçmem bir daha Kadıköy’den x2

Sen uzaklarda ülkem, ben gurbette bir göçmen

Zamanı durdurabilsem, ne ben kalsam ne sen gitsen

Yana yana kül olayım, unutup yine sevdalanayım

Geçmem bir daha Kadıköy’den x2

Ey akşam vapuru, sana mı kalır dünya

Ben o yağmurlu iskeleye inmem, inmem

Yana yana kül olayım, unutup yine sevdalanayım

Geçmem bir daha Kadıköy’den x2

N