Sensiz İstanbula Düşmanım

Kelimelerden alacaklı bir sağır gibi

İçimi döktüm bugün, yokluğunla konuştum

Tutsak gibi, enkaz gibi, kendim gibi

İçinden çıktım bugün, içimle konuştum

Yüzünü ilk kez gören bir çocuk gibi

Gördüm kendimi gördüm kırıldı ayna

Paramparça paramparça ne varsa kadınım

Yokluğunda kaç damla eder gözyaşı eder adın

Ne olur, gel, gel, gel, gel

Ben sensiz İstanbul’a düşmanım

Kestiğim ümitlerden yelkenler yaptım ama

Yokluğunda ne gidebildim ne de kaldım

Gerçek miydi tutunmaya çalıştıklarım

Hediye süsü verilmiş ayrılıklarım

Kaybetmenin tiryakisi bir çocuk gibi

Sustum kendime kızdım kırıldı ayna

Nakarat