Sanki Sezardım

Dosta inandım, sanki Sezar’dım

Brütüs beni hançerledi ya ben ne sandım

Aşka çok daldım, Mecnun’um sandım

Bildiğim tüm doğruları yanlışa sattım

İçtikçe battım mektuplar yazdım

İçtiğim şişelere mektupları attım

Arkama baktım ah kara bahtım

Ankara’da deniz yok, ya ben ne sandım

Aaaa pişmanım, çok yalnızdım çok çok âşıktım

Şairim sandım, her gün geç kalktım

Yazdığım o şiirleri hep çöpe attım

Ben çok aldandım, şimdi Enstein’ım

Tüm yalanlara inanmış gibi yaptım

Çok kolay sandım, aşk bitti kaldım

Sevdiğim tüm şarkılarda hep onu andım

Ne biçim kaptanım, gemiyle battım

Issız adada üç dileğimi boşa harcadım

Sıkıldım, bunaldım, daraldım, dağıldım