Yanılmışım Çok Üzgünüm

Bugün benim doğum günüm, herkeste sanki bir hüzün

Dava düştü, kalemler sağlam, ben düştüm

Kuş gibi kaçtım kafesten, dışarıda da yaşayamam bu hevesle

Yalnızlığım ve hüzünlü özgürlüğüm

Dolmuşa binmek yerine yine sahilden yürüdüm

Dalgalar kokunu getirir belki iç çekip ölürdüm

Ama yanılmışım, çok üzgünüm

Gözlerimin gördüğü günden beri yastayım

Koşturmuşum bu dünyada ben hep telaştayım

Ah güzelim ben sana hep aşığım

Çok aşığım, çok aşığım

Bugün benim yok ki dünüm, beni unuttuğun gün ben öldüm

Gelecekte bir yerde saklanmışım

Hızlandıkça yol şeritleri, birleşiyor hep tekmiş gibi

Bir tek biz kavuşamadık bu kadar seri

Doğduğum bu şehirde çocuktum birden bire büyüdüm

Ölene kadar bu şehirdeyim dedim seni gördüğüm gün

Ama yanılmışım, çok üzgünüm