Ne Sevmeyi Bildik Ne Sevilmeyi

Sere serpe yatıyordu önümüzde pişmanlık

Aylardan Eylüldü örttük üstünü

Yaşıyormuş gibi yaptık seviyormuş gibi değil

Kanadıkça içimizden sakladı yüzümüz gülümsedik kaderimize

Ne sevmeyi bildik biz ne sevilmeyi bu hayatta

Varsa yoksa marifet bildik hep kaybetmeyi

Öyle bir yol ki gittiğimiz nereye sapsak hüzüne çıkıyor

Ama yaşamak dediğin kimisine ölümü öğretiyor

Pusu kurmuş bekliyordu önümüzde pişmanlık

Bir ucundan tutuverdik örttük üstünü

Yaşıyormuş gibi yaptık seviyormuş gibi değil

Kanadıkça içimizden sakladı yüzümüz gülümsedik kaderimize