366.Gün

Kurulu bir makinayım, ya arıza yaparsam, istemediğim halde ya devrelerimi yakarsam

Dik durmam gerek,ya yere yıkılırsam, ya bir çuval inciri mahveden ben olursam

Bir daha düşünecek olsam aynı yanlışı iki kere yapar mıydım sanmam

Eyvahlar olsun bir daha kanmam ne de zor oluyor aradıklarımı bulmam

Sorduğum soruların yanıtını almam, cevap belliyse sorusunu sormam

Dişlerim sivri ama korkma ısırmam, bana ''bit lan artık'' derler azalmam

Sohbeti ne de düzetek, haz almam, çoğundan hoşlandığımı pek sanmam

İstediğim anda istediğim yerde olsam, süperman gibi istediğim yere uçup konsam

İnkarı bırak kabullen, kabullenmekten başka çaren yok x2

Ne de zor oluyor aradıklarını bulman, zar zor zar zor

Pek de zor oluyor aradıklarını bulman zar zor zar zor

366.gün, yüzüm yine bana dönük, meskenim değişiyor maskenin ardı görüldüğü zaman

Kırılıyor kaburgam, panda gibi soyu tükeniyor güvenimin

Ormandaki ağaç kadar yalnızlık yakından

Hey, bana güneş olur musun istesem çevremi saran karanlık şu perdeden

Ben göremesem de uzakları şimdiden

Bana her şey çok uzak be kendiliğinden beri kendimi bildiğimden

Emin değilim bilmek istediğimden, defalarca yıpranırsın bildiğinden

İnkar etme kabullen peşindesin bildiğinde bildiğine pişman olacağını bilmene rağmen neden

Bir tek aklın kaldı onu da senden aşıramazlar, ara ve bul çok uzun saklanamazlar ne o

Olacakları biliyorken çok fazla şaşıramazlar, tazı durdu artık koşturamazlar

N